Verhalen

De nieuwste verhalen staan bovenaan


Stabyhoun.nl15-12-2013
Het gaat erg goed met Senna. We hebben (onbewust) onze aanpak veranderd. Senna zit goed in haar vel. Al heel snel na het bezoek van de gedragstherapeut eigenlijk en het gaat nu alweer ruim 2,5 a 3 maanden goed. Ze is stabiel en vrolijk.
We waren erg benieuwd hoe het dit jaar zou gaan met de knallen. Vorige 2 jaarwisselingen waren vreselijk voor haar en ook (of vooral) de aanloop er naar toe. Ze raakte altijd volledig in de stress en paniek en daar kregen we haar vervolgens niet uit. Er wordt hier al lang en regelmatig geknald (al zeker 1,5 maand). Senna reageert stukken beter op knallen dan voorgaande jaren en we hopen dat dit ook zo blijft. Hoe hebben we dit aangepakt? Bij iedere knal reageren we blij en enthousiast, strooien met koekjes door de kamer en we maken er een feestje van. Ook aan Dieke heeft ze steun: Dieke kijkt op, rent richting raam en staat te kwispelen (of springt nu op richting de kast met koekjes). We gaan in ieder geval de jaarwisseling met goede moed tegemoet en we zijn blij dat we weer gewoon een vrolijke hond rond hebben lopen. 

03-09-2013
Vorige week woensdag is 's avonds de gedragstherapeut (GT) bij ons geweest i.v.m. Senna. Sinds de vakantie ging het eigenlijk relatief goed (het lijkt alsof even er tussenuit haar goed heeft gedaan; gereset heeft), maar gezien er nog steeds wat puntjes zijn en het niet blijvend hoeft te zijn, vonden we het toch handig om de afspraak door te laten gaan.
Observatie gedaan door de GT en gesprek gevoerd en aangegeven waar Senna problemen mee heeft (geuren, geluiden, schaduwen). Aan de hand daarvan hebben we een plan van aanpak gekregen. We moeten on andere duidelijker een leiderrol in gaan nemen, omdat Senna erg makkelijk is, zijn we haar meer als maatje gaan behandelen. Dat geeft op zich niet, totdat er een probleem is en ze dus duidelijk op een leider terug moet kunnen vallen. Daar gaan we dus aan werken (door dagelijks even kort te trainen samen en door kleine handelingen die de leiderrol bevestigen). 
Senna liet toevallig aan het einde van het bezoek ook het gedrag zien wat wij bedoelen (er was buiten een sterke geur te ruiken en daarop reageerde Senna sterk: piepen, rillen, hijgen, rondlopen (stress)). We hebben tips gekregen om hier mee aan de slag te gaan. 
Al met al gaat het best goed met Senna, maar gaan we met deze punten dus wel aan de slag, in de hoop dat ze daar nu én in de toekomst profijt van heeft.

23-06-2013
Ondertussen is Dieke alweer ruim 1,5 maand bij ons en het gaat erg goed tussen de dames. Tussendoor samen spelen, slapen en eten en Senna is druk met opvoeden van de kleine (en wij ook). 
Maar.. qua gedrag gaat het met Senna wat minder. Ze is al eventjes vóór Dieke's komst wat angstiger. Ze reageert al tijden sterk op geuren en sinds een maand of 2 à 3 ook op schaduwen e.d. Wij hebben het idee dat haar zicht ineens verslechterd is en dat ze daarom ineens zo sterk op bepaalde dingen reageert. Zo loopt ze sinds een paar weken ineens angstig langs straatnaamborden of bomen die er al die jaren al staan. Ze kijkt regelmatig ineens naar boven (bijvoorbeeld naar een lamp, boom, lantaarnpaal), schrikt en heeft vervolgens haar staart laag, hijgt en piept. Met sterkte geuren reageert ze hetzelfde en ze is moeilijk weer ontspannen te krijgen op dat moment. A-typisch gedrag voor Senna, die normaal stabiel, rustig en bovenal vrolijk is. 
Vrijdagochtend (28-06) gaan we dus weer naar de oogspecialist om te kijken hoe het er voor staat met haar ogen. 
17-03-2013
Stabyhoun.nlVandaag hebben we nogmaals examen gedaan voor speurcertificaat 1. Het ging stukken beter dan de vorige keer, ook al waren mijn zenuwen nu nog erger dan de vorige keer. Er werd streng gekeurd, maar we hebben het gehaald! Ruim geslaagd kregen we als opmerking mee van de keurmeester! En de opmerking dat Senna vast niet van vieze modderpoten hield (dat klopt!), want ze liep in het begin om de natte modder/klei heen i.p.v. keurig op het spoor. Dat was even wat minder netjes, maar daarna pakte ze het spoor keurig op en zei de keurmeester dan ook dat Senna het goed deed, ondanks mijn zenuwen, ook al kon hij aan de hond zien dat ik zenuwachtig was. Het was weer leerzaam en ik ben trots op mijn meisje! Ik weet dat we het nóg beter kunnen, maar gezien de zenuwen hebben we het gewoon echt prima gedaan. Fijn dat we nu ook hebben laten zien dat we het samen kunnen!


13-03-2013
Afgelopen weekend zijn Senna en ik opgegaan voor speurcertificaat 1. Helaas niet gehaald. Ik was van tevoren niet zenuwachtig, maar vanaf het moment dat ik het veld op moest, werd ik zenuwachtig. Dit bracht ik over op Senna. De eerste strek ging super, maar toen zag ik Senna even kort twijfelen, waardoor ik onzeker werd en vanaf toen ging het mis. Ik wilde het goed doen, maar moest gewoon op haar vertrouwen, want Senna had het bij het juiste eind. Al met al dus niet geslaagd helaas, maar wel heel leerzaam geweest en hopelijk de volgende keer dus mijn zenuwen wat meer onder controle!

15-02-2013
Het gaat top. We zijn druk bezig met speuren en we vinden dat beide geweldig om te doen. We trainen nu gemiddeld twee keer per week. Senna heeft er lol in en zelfs zoveel plezier dat ze tussendoor afgeremd moet worden in haar enthousiasme (ze neemt soms ineens een spurt uit enthousiasme). 

Afgelopen zondag hebben we een proefexamen gedaan om te kijken of we klaar zouden zijn voor een examen. En ja hoor, we zouden met ruim over de 90 punten geslaagd zijn (v.d. 100) als het net zoals die dag zou gaan, tijdens een echt examen. Senna deed het keurig op wat tempowisselingen na (de spurten uit enthousiasme) en ik moest 2x een commando geven. 
We hebben ons ingeschreven voor het examen van 9 maart in Nieuw-Vossemeer en 17 maart hebben we nogmaals een examen hier in Breda. Twee kansen dus om het eerste certificaat te gaan halen, maar dat zal vast gaan lukken. Uiteindelijk gaat het om het plezier en plezier, dat hebben we!
En... niet het allerminste nieuws, maar afgelopen week hebben we te horen gekregen dat een van Senna's vriendinnen, Aukje, drachtig is. Als alles goed gaat, hopen we een pup van Aukje hier te gaan verwelkomen als nieuw vriendinnetje voor Senna. Heel erg spannend dus. Aukje is 18 maart uitgerekend. Dus over ongeveer een maandje hopen we te horen of er voor ons een puppenmeisje tussen zit!
Spannend, spannend...!


Stabyhoun.nl

03-01-2013
Bijna 1 jaar nadat er bij Senna cataract is vastgesteld. Ondertussen merken we steeds vaker "problemen" met haar zicht. 's Avonds wil ze niet meer uit zichzelf naar buiten en dat speelt al maanden ondertussen. We moeten haar echt van de bank sleuren (figuurlijk). Buiten loopt ze 's avonds in het donker met haar staart laag en is ze onzeker, terwijl ze overdag met haar staart fier omhoog loopt. Ze doet in het donker wat ze moet doen en wil dan weer terug naar binnen. 
We laten haar bij ons op de slaapkamer slapen, omdat ze 's nachts nog weleens aan kan slaan als ze alleen beneden is. Iets wat ze eerst nooit deed. Tennisballen zijn vervangen voor felgele rubberen ballen, omdat deze mooi fel blijven en ze die beter kan zien. Ze doet veel op geur en gehoor. 
We krijgen tegenwoordig vaker te horen van anderen dat het ook overdag goed te zien is aan haar ogen. Zelf zien we het sowieso altijd. Haar ogen zijn groen/grijzig. Het lijkt ook best hard te gaan, maar desondanks blijft ze verder gewoon haar gelukkige blije zelf, want blij is ze. Het is maar goed dat ze het besef zelf niet hebben en leven bij het moment! 
Filmpje: Senna met de bal.

Verder zijn we druk bezig met speuren. We hopen dit jaar ons eerste speurcertificaat te gaan halen samen. Ze vindt het erg leuk om te doen en het is super om samen bezig te zijn met iets waar we beide plezier in hebben. 


09-10-2012

Stabyhoun.nlRegelmatig hoor ik dat mensen denken dat Senna nergens problemen mee heeft, ondanks haar oogproblemen, want ze rent nog lekker achter tennisballen aan en lijkt deze prima te zien. En Senna geniet ook nog lekker. Daar genieten wij ook op onze beurt weer van. Het is zo'n top hond! En ze rent en vliegt inderdaad nog lekker achter de tennis ballen aan...
Echter, er zijn ook al een aantal beperkingen waar we tegen aan lopen met haar zicht die verslechterd. Zo loopt Senna altijd los, behalve 's avonds, want dan ziet ze ons niet. Zo bleek een tijd terug. Ze was me compleet kwijt op het veld, zag me niet staan, rende in paniek terug richting huis en botste met terugrennen recht tegen me op. Ze had me totaal niet zien staan en was ontzettend blij dat ze me weer gevonden had. Dat heeft ons meteen met de neus op de feiten gedrukt en nu loopt ze altijd aan de riem 's avonds. Het geeft haar een stukje zekerheid. 
Ook moeten we 's avonds altijd dezelfde route lopen. Lopen we naar een ander veld of lopen we een andere route, dan levert dat een onzekere en "bange" Senna op. Onzeker voor alles wat ze dan tegen komt. Gezien we het haar niet moeilijker hoeven te maken dan het is, lopen we dus altijd eenzelfde vaste ronde, om haar ook dat stukje zekerheid te geven.
En dan het punt, de ballen. Tennisballen zijn fel geel en ziet ze goed. Een doffe oranje bal, ziet ze echter niet. Met behendigheid zijn we dus, zoals eerder te lezen was, ook gestopt, omdat ze daar te onzeker werd. Daarbij vonden we (de trainer en ik) het te gevaarlijk worden, omdat ze steeds minder goed ziet. Op de toestellen is dat niet veilig, dus hebben we er noodgewongen voor gekozen om te stoppen.
We hebben ondertussen al redelijk veel kleine aanpassingen gemaakt in wat wel en niet voor Senna werkt. Daardoor lijkt het voor de buitenwereld alsof ze er geen last van heeft. Toch zijn er heel veel dingen, waaraan wij merken, dat ze er wel degelijk last van heeft. 
Iedere dag ben ik nog dankbaar en blij als ik haar lekker zie rennen en dollen. We hopen dat ze dat nog heel lang zo kan! De keerzijde wilde ik echter ook belichten, omdat veel mensen dat ontgaat . Ze zien namelijk alleen maar de actiefoto's waarop ze gewoon lekker rent en springt en hangen daar ook al snel de conclusie aan, dat er dus geen hinder is in het dagelijks leven door de cataract. Uiteindelijk hebben wij zelf een no-nonsense houding (niet zeuren, gewoon doen). Die houding helpt Senna en daardoor kan ze nog BIJNA alles wat een jonge hond hoort te kunnen doen, maar vaak wat aangepast of we laten het en accepteren dat het niet gaat (zoals behendigheid). 


20-05-2012
Al met al kunnen we stellen dat de castratie Senna veel goed heeft gedaan. Ondanks dat we liever niet in een 'gezonde hond' laten snijden, had Senna dusdanig veel last van haar loopsheden en schijndrachten dat het voor haar beter was. Dit is ook gebleken. We hebben een heerlijke, vrolijke hond. Nóg blijer dan ze al was. Helaas is haar vacht wel aan het veranderen. Jammer, maar dat zij zich lekker voelt, is toch belangrijker.
Met behendigheid zijn we al even gestopt. Ze werd te onzeker bij het nemen van de sprongen en toestellen. Door haar ogen kan ze waarschijnlijk niet alles meer even goed inschatten. In het dagelijks leven heeft ze nergens last van, dus daarom hebben we besloten om met behendigheid te stoppen. Misschien dat we het weer oppikken als ze ooit geholpen wordt aan haar ogen.
We zijn nog steeds met haar aan het speuren. Dat vindt ze fantastisch! Het is geweldig haar enthousiasme daar te zien. We zijn haar nu aan het leren dat ze "af" moet gaan bij voorwerpen. Daar zit de uitdaging, want ik heb haar dat commando nooit meer geleerd, buiten de puppycursus zo'n 2,5 a 3 jaar geleden. Dus dat is even flink oefenen met het "af" gaan.  Verder zijn we er nog lang niet, maar ze heeft echt een goede neus voor het speuren. De trainer gaf ook al aan dat er potentie in haar zit. Ze doet het voor een beginner (we zijn nu +- 3 maanden bezig) echt heel erg goed!


05-02-2012

Afgelopen vrijdag (03-02) is Senna gecastreerd. We hopen dat dit voor haar de beste beslissing is, omdat ze nu van de vervelende schijndrachten af is en alles wat daarbij kwam kijken voor haar. Het gaat alweer redelijk goed met haar. Ze is buiten weer lekker aan de gang met stokken sjouwen, al moet ze van de dierenarts nog wel even rustig aan doen...

Stabyhoun.nl Stabyhoun.nl 


29-01-2012

Afgelopen woensdag zijn Senna en ik (Patty) gestart met de cursus Behendigheid bij Hondensportcentrum Nicole in Alphen. Ze hebben een stapsgewijze manier van trainen en doen alles rustig aan. Een perfecte manier om het op te bouwen. Senna vindt het al erg leuk om met me bezig te zijn en dat is wederzijds! Ik ben benieuwd of ze het zo leuk blijft vinden.